Wie heeft er nooit van haar gehoord, de legendarische Spaanse merrie Estopa…
Dit verhaal begint en eindigt met een letterlijke quote van Sigi Constanti, de rest van het artikel bevat een samenvatting van het leven van Estopa, verteld in de woorden van Sigi, door mij bewerkt, zwaar ingekort, en vertaald.

Sigi :

“My feelings about Estopa and El Shaklan run deep, to the core of my being. Both have a profound effect on my life. Both left an indelible imprint on my heart. Both have given me the inspiration and passion to make the breeding of Arabian horses my life’s ambition. El Shaklan, born the same year as my daughter, was always like a son. I feel an overwhelming sense of pride when I think of him, like the parent of a child who has risen to prominence. I am immeasurably proud of El Shaklan’s achievements, both as a show horse and a sire.

My feelings about *Estopa are equally intense, but different. She enriched my life in ways beyond what my words can describe. Her personality is woven inextricably into the fabric of my life. She inspired and enchanted countless breeders and admirers around the world. She gave selflessly, protected fiercely, and fully appreciated a scratch and a soft word as a gift grander than all else. In the December 1999 issue of Arabian Horse World, *Estopa was selected by writer/researcher Bette Finke as one of ‘Europe’s Top 10 Most Influential Mares of the Century’. I would have liked to convey to *Estopa, in our own private way of communicating, the profound significance of that wonderful honor. But, she probably wouldn’t have given it more than a moment’s thought. That was *Estopa.“

Estopa werd wederom gedekt door Shaker El Masri, en werd opnieuw drachtig.

In augustus van dat jaar, begon de populairiteit van het Om El Arab-fokprogramma vorm aan te nemen, nadat Estopa, Mohena, Estasha en El Shaklan alle titels weghaalden op een internationale show in Vlimmeren, Belgie. Mohena werd kampioen van de seniormerries, Estopa tweede in haar klasse, Estasha werd Junior Kampioene en El Shaklan tweede in zijn klasse.
De familie Maxwell uit Engeland was zo onder de indruk van deze paarden dat zij een bezoek brachten aan Om El Arab, en El Shaklan voor drie jaar leasten voor hun eigen fokprogramma.

In December 1976 werden Estopa, Estasha, Estawa en El Shaklan geshowd op de Salon Du Cheval in Parijs, dat heden ten dage jaarlijks het podium is voor de wereldkampioenschappen. Estopa werd Europees Kampioene, Estasha en Estawa wonnen beiden hun klasse en werden gekroond tot resp. junior kampioene en junior reservekampioene. El Shaklan werd vierde, en ging aan het eind van de show met de Maxwell’s mee naar Engeland., waar hij met veel succes werd geshowd, en waar hij vele prachtige nakomelingen op de wereld gezet heeft.
Toen El Shaklan in augustus 1977 Best in Show werd in Vlimmeren, Belgie, beviel Estopa op datzelfde moment thuis van een zoon, een volle broer van El Shaklan, genaamd Ibn Estopa.
Weer raakte Estopa drachtig van Shaker El Masri.

1978 bracht een groot verlies voor het Om El Arab fokprogramma ; Shaker El Masri was aan het spelen in een heuvelachtige weide, steigerde, verloor zijn balans en viel hard op zijn rug. Hij liep een nierbeschadiging op en overleed enkele dagen later. Het sprookje van Estopa en Shaker El Masri was voorbij, en even twijfelde Sigi of ze nog wel door wilde, zoveel verdriet had ze van dit grote verlies. Maar kijkend naar Estopa en al die prachtige kinderen die ze voortbracht, deed haar besluiten door te gaan.

Aangezien ze op dat moment geen hengst meer tot hun beschikking hadden, waren de Maxwell’s zo aardig om El Shaklan terug naar Duitsland te sturen, ondanks dat hun leaseperiode nog niet voorbij was. Hij arriveerde thuis op de farm vlakna zijn overwinning op de Britse Nationale Kampioenschappen.
Estopa was net bevallen van haar laatste Shaker El Masri-veulen, opnieuw een merrie, genaamd Estara.

In 1978 en 1979 werd Estopa niet drachtig, in 1980 werd ze gedekt door haar zoon El Shaklan en in 1981 beviel ze opnieuw van een prachtig merrieveulen, dat zodanig op haar moeder leek, dat ze de naam Bint Estopa kreeg.

Rond dezelfde tijd begon Estopa problemen te krijgen met haar gezondheid. De veearts stelde de diagnose longemphyseem, en verwachte niet dat ze hiermee nog lang zou leven. Het was duidelijk dat het koude en vochtige klimaat van de Duitse Swartzwald niet goed voor haar was.

Estopa werd opnieuw gedekt door El Shaklan, en beviel in 1982 van een hengstveulen, dat sprekend leek op zijn volle zus Bint Estopa. Hij kreeg de naam Estopa Son.

Eerder dat jaar was Sigi met een vriendin naar de Scottsdale show geweest, en op de terugweg waren ze door Californie gereden en hadden de Santa Ynez Valley een bezoek gebracht. Het was een prachtig gebied met een fantastisch klimaat, en Sigi werd verliefd op de omgeving. Santa Ynez leek de perfecte locatie te zijn voor Estopa om te genezen van haar longaandoening en de jonge trainer Doug Dahmen, die in 1974 voor het eerst de Om El Arab-farm had bezocht, werd bereid gevonden voorlopig onderdak te bieden aan een aantal Om El-paarden, waaronder El Shaklan.
El Shaklan boekte enorme successen in Amerika en vele fokkers wilden hem gebruiken voor hun fokprogramma. Toen Bette Finke een artikel schreef, genaamd “The Estopa Family”, en Estopa’s foto prijkte op de cover van de Maart 1983-uitgave van de Arabian Horse World, besloten Sig en Heinz dat het tijd was om te settelen in Santa Ynez. En zo geschiedde.



Estopa raakte niet drachtig van El Shaklan in 1982 nadat ze bevallen was van Estopa Son. In 1983 was El Shaklan in Amerika en Estopa’s gezondheid ging hard achteruit, wat een lange reis onmogelijk maakte.
Er waren geen andere opties, dus bleef Estopa gust in 1983, voor de tweede keer op rij.
In 1984 was het transport geregeld en vertrokken Estopa en haar vriendin Mohena naar Santa Ynez.

Het was tijd om Estopa’s Spaanse erfenis in stand te houden, dus werd de Spaanse hengst Rastano uitgekozen, een jonge hengst die was gefokt door Estopa’s fokker Mr Escalera. Estopa zelf was ziek en Sigi wilde wanhopig graag nog een veulen van haar. De oplossing werd gevonden in embryo-transfer, met een grote Quartermerrie, genaamd Mali. Deze merrie beviel in 1985 van een elegant hengstveulen. Hij was de eerste puur Spaanse nakomeling van Estopa en kreeg de naam Estopasan.

Estopa’s genezing in haar nieuwe woonplaats was wonderbaarlijk. Jarenlang had ze chronisch gehoest en was ze wat aan de magere kant geweest. Binnen een paar weken in Santa Ynez, begon ze dikker te worden en de hoest verdween, en kwam nooit meer terug….
Ze werd gedekt door Rastano, om dit maal zijn veulen zelf te dragen.

Het Om El Arab-fokprogramma werd immens populair, maar het huwelijk tussen Sigi en Heinz strandde. Er ontstond een “voogdijgevecht” om de paarden, en tijdens de rechtzaken werd El Shaklan verkocht, volledig tegen de wil van Sigi in. Hij verdween op dat moment voor altijd uit haar leven. De rest van de paarden werd verdeeld

In 1987 trouwde Sigi met Jay Constanti en samen besloten ze te proberen het fokprogramma voort te zetten met de weinige paarden die bij Sigi achtergebleven waren. Alle paarden die na de verhuizing in Duitsland waren achtergebleven, werden toegewezen aan Heinz, en Sigi bleef bijna met lege handen achter.

In 1986 beviel Estopa van haar tweede Rastano-zoon, ze voelde zich goed, was gezond en genoot weer van het moederschap. Ze was inmiddels 20 jaar oud en zag er beter uit dan ooit.

In die tijd beschikte men nog niet over transport-sperma en men moest vaak lange reizen maken om hun merries te laten dekken. Estopa was in zo’n goede conditie, dat werd besloten haar nog een laatste lange reis te laten maken, om gedekt te worden door Ruminaja Ali, een zuiver Egyptisch gefokte hengst, die gehuisvest was in Texas, wat een driedaagse reis was.

Samen met Bint Estopa onderging Estopa gelaten de lange reis en beide merries werden gedekt, maar helaas raakten beiden niet drachtig. Het was al laat in het seizoen, dus Estopa bleef dat jaar gust.


In 1987 werd besloten nogmaals Estopa’s Spaanse erfenis veilig te stellen en de keus viel op AN Malik, een voormalig Spaans Nationaal Kampioen. Estopa raakte meteen drachtig en beviel in 1988 van haar enige zuiver Spaanse dochter, Malika Estopa.

In 1987 waren Jay en Sigi op bezoek geweest in Engeland, en daar was hun oog gevallen op de Wereldkampioen van 1985, Camargue. Na veel praten en onderhandelen, kregen ze de mogelijkheid om Camargue te leasen. In 1988 arriveerde hij en Estopa werd gedekt. Ze was inmiddels 23 jaar oud en raakte meteen drachtig. Nog altijd kerngezond, op wat knie-artritis na, genoot Estopa van haar zwangerschap en beviel in 1989 van een prachtige dochter. Zij kreeg de naam Om El Shaina, wat een combinatie is van Janina en Shannon, de dochters van Jay en Sigi.

Estopa was inmiddels 24 en haar hengstigheden werden onregelmatig. Camargue bleef tot 1990 in Santa Ynez, maar Estopa raakte niet meer drachtig. In 1991 werd ze gedekt door Sanadik El Shaklan, maar ook dat leverde geen drachtigheid op. De artsen zeiden dat Estopa waarschijnlijk nooit meer drachtig zou raken, en Estopa leek het daarmee eens te zijn, maar Sigi kon zich er maar moeilijk bij neer leggen.
De artritis werd erger en Estopa verloor kracht in haar achterbenen. Ze kreeg moeite met opstaan, dus maakte Jay een soort “takel” om haar na haar dutjes op de been te helpen. Als ze dan weer stond, schudde ze zich eens lekker uit, en voegde zich dan weer bij haar kudde.

Een accupuncturist behandelde haar, en gaf Sigi een voedingssupplement toen ze hem vertelde van haar vermeende onvruchtbaarheid.
In de zomer van 1991 veranderde Estopa. Tijdens zijn dagelijkse wandelingen, passeerde de voshengst Sharem El Sheikh Estopa’s weide, en het leek alsof Estopa interesse in hem begon te tonen. Ze werd nagekeken door de veerarts en bleek voor het eerst in drie jaar tijd hengstig te zijn. Estopa had Sharem El Sheikh gekozen tot haar nieuwe partner, en zo geschiedde, ze werd gedekt en raakte drachtig. De veearts geloofde zijn ogen niet, en waarschuwde Sigi dat Estopa dit veulen waarschijnlijk niet zou uitdragen.

Echter, op 7 juli 1992, beviel Estopa van haar laatste dochter. Zonder hulp van buitenaf hees ze zich overeind, voor het eerst sinds jaren, en zorgde voor haar veulen. Met haar sterke karakter was Estopa haar jaren aan het bevechten, en ze won. Dit veulen werd vernoemd naar Jay en Sigi’s zoon, Benni, en kreeg de naam Om El Beneera.

In de maanden die volgden veranderde Estopa weer in een jonge merrie, ze genoot van het moederschap, van het gezelschap van de andere merries en veulens en was de beschermster van het veld.

Sigi :
“She is still the guardian of the pasture. *Estopa passed away in 1993 and we buried her along side her pasture. A white marble gravestone bears the words, You are the wind beneath our wings. I believe that Beneera was her farewell gift to us and somehow she found a way to enjoy motherhood one last time. During the twenty-three years that *Estopa graced my life we rarely spent a day apart. She was my closest friend, my truest confidant. She is still my life’s longest companion. During those twenty-three years her personality was inextricably woven into the fabric of my life. She still is.”

“A grey filly was born in the Andalucia region of Spain in 1965. She was given the name “Estopa”. From what I have been told, estopa is a very strong fiber that can be used to make rope. On her hip she was branded with an elongated circle with a ladder crossing through it. Looking back over *Estopa’s life it is clear to me that the strong fiber was a golden thread that would be woven through my life and through champions and breeding programs around the world. The ladder on her hip was symbolic of the climb that *Estopa would make to become one of the greatest mares in the history of the Arabian breed.”


Met dank aan Jay en Sigi Constanti
In liefhebbende herinnering aan, en met heilig ontzag voor een fantastische merrie, een legende, een sprookje. Urenlang heb ik aan haar graf mogen zitten, en haar aanwezigheid mogen voelen.

~Josje~